top of page

Wind in hun hoofd

Heeft u er enig idee van hoeveel natuurruimte we moeten opgeven voor windmolens? En daarmee bedoel ik zowel ruimte als natuur.

Windmolenparken op het land zijn namelijk erg milieuonvriendelijk, om te beginnen juist omdàt ze zoveel ruimte innemen. Zo’n toren - binnenkort zo hoog als de Eiffeltoren - zet je niet zomaar weg in je achtertuin.

Je hebt er ongeveer honderd keer meer land voor nodig, dan voor fossiele energiecentrales en kerncentrales. Voor zij die er nog aan twijfelen. U kan hier starten:


Ik lees hier :

"Een studie, gepubliceerd in Nature vergeleek het landgebruik van de belangrijkste energiesystemen en concludeerde dat de grootschalige inzet van ‘hernieuwbare energie’ om ‘net-zero’ te bereiken, onvermijdelijk zal leiden tot massale vernietiging van natuur en milieu, met een zesvoudige toename van de milieuschade tegen 2050.

Het nature artikel vindt u hier :


Dat maakt, dat we bereid moeten zijn om grote delen van de natuur en onze kustlijnen op te offeren. De hamvraag is trouwens: hebben we de keuze?


Windmolens hebben een enorme impact op de openbare ruimte, op de natuur, landbouw, visserij en onze gezondheid. In naam van het milieu wordt de horizon vervuild met palen, molens en draden én het land doorkruist met bouw- en servicepaden. De funderingsplaat van een turbine van 1.5 MW alleen al, is volgens gegevens op het internet, 150 m2 groot, maar dat heb ik uiteraard niet zelf nagemeten, speelt ook niet zoveel rol.



Je kan ook niet ontkennen dat de pylonen een erg storende werking hebben, op het landschap, en ook de wegen er naartoe verstoren de bestaande ecosystemen.

In België wil men, van Jabbeke tot de Panne, 80 windmolens installeren, elk 225 meter hoog. Na het verminken van de kustlijn begint men nu aan de polders.

In het begin vond ik zo’n molen wel elegant en rustig. Maar ééntje dan, of maximaal drie, maar niet de einder vol.


Ik herinner me nog de ‘Plant een boom’-acties uit mijn jeugd, iets wat je af en toe nog wel eens ziet op TV. Maar als je dan weet, dat er miljoenen bomen worden omgekapt, om plaats te maken voor windmolens, en het CO2 gehalte naar beneden te krijgen, dan is dit toch totale waanzin?


In Schotland werden 14 miljoen bomen omgehakt, in Duitsland duizenden hectaren eeuwenoude bossen. In de plaats daarvan krijg je verminkte dorpszichten, zoals in dit plaatsje Struth in Duitsland. Die torens staan dan wel niet in de dorpskern of winkelstraten, - iets wat je zou denken als je de foto ziet - maar toch, het leuke plaatje is wel passé.



Waar landschapsfotografen en natuurliefhebbers nu nog kunnen genieten van een einder zonder draaiende wieken, wordt de landschappelijke waarde van onze natuur volledig omlaag gehaald. Wijst deze vader naar een rondvliegende ekster of een buizerd-crash? Gelukkig heeft het meisje op haar kamertje een muur-brede natuurposter als behang. Zo ziet ze misschien nog eens, hoe het ooit was. Was er iets mooiers, als kind, dan de einder van de zee? Ook op het strand, wanen we ons binnenkort in het Antwerpse havengebied.



Offshore windparken hebben het grootste groeipotentieel van alle hernieuwbare energietechnologieën, en Europa is van plan het aantal van dergelijke park-installaties in de komende vijf jaar te verdubbelen. Simulaties maken duidelijk, welke enorme opslorpers van land, windturbines en zonnepanelen zijn.


De Princeton University berekende in 2020/2021, dat als de Verenigde Staten de helft van hun voorspelde energieverbruik uit wind en een derde uit zonne-energie willen halen, meer dan 500.000 km2 nodig zou zijn, voor de windparken en nog eens 40.000 km2, voor zonne-energie. Dit komt overeen met ongeveer 7,5% van al het land in de VS.

Ook voor het Verenigd Koninkrijk heeft men de berekening gemaakt en hier komt men zelfs uit op 16% van het totale landoppervlak, wil men voldoen aan de ambities van de Britse regering.


Op YouTube wordt dit voor Nederland berekend in een interessant filmpje van minder dan zeven minuten. “De onmogelijkheid van windmolens” door ing. Jan Smelik.



Ik heb er een transcriptie van gemaakt. Volgt u even mee.


“ We gaan uit van het huidige energieverbruik in Nederland in 2019 van 2440PJ want we nemen aan dat dit in de toekomst niet snel zal gaan dalen. Het aandeel elektrische energie hierin is 379 PJ. Omgerekend naar het wat bekendere kilowattuur is dat afgerond 106 miljard kilowattuur. Stel dat we allemaal windturbines neerzetten van 5 MW per stuk. Hoeveel hebben we er dan nodig om in onze behoefte aan elektriciteit te voorzien? 5 MW = 5000 kW aan vermogen levert theoretisch, op jaarbasis, 500 kW x 24 uur x 365 dagen = 44 miljoen kWh op. Als we dit delen op de benodigde hoeveelheid energie, dan levert dat het aantal van - 106 miljard kilowattuur gedeeld door 44 miljoen kWh - 2420 windturbines. Bij het plaatsen van windturbines dient er enige onderlinge afstand te zijn, omdat anders de volgende turbine in de windschaduw staat van de eerste. In de praktijk neemt men 5 à 6 keer de hoogte. Turbines met dit vermogen zijn ongeveer 200 meter hoog, dus moet de onderlinge afstand ongeveer één kilometer zijn. Om deze 2420 windturbines te plaatsen hebben we dus een vierkant oppervlak nodig van 50 op 50 kilometer (cfr de oranje kader). Maar, voor deze berekening hebben we het maximale vermogen van deze turbines gebruikt. Dat wordt geleverd vanaf windkracht 5 en hoger, behalve als het té hard waait, vanaf windkracht 8, dan worden ze uit veiligheidsoverwegingen uitgezet om schade en overbelasting te voorkomen. De meeste tijd van het jaar waait het minder hard en wordt er navenant minder stroom geleverd. In de praktijk blijkt dat windturbines ongeveer 25% van hun nominale vermogen leveren gedurende het jaar. Het aantal windturbines moet dus vier maal zo groot zijn om voldoende stroom te kunnen produceren. Hierdoor komt het benodigde aantal windturbines op - 4 x 2420 - 9680 stuks. Daarvoor is een oppervlakte nodig van van 100 x 100 km (groene kader). Helaas zijn we er dan nog niet, want nu hebben we gemiddeld genoeg stroom, alleen niet op alle benodigde momenten. Als het niet, of niet hard genoeg waait, zitten we alsnog zonder stroom. Daarvoor moeten we stroom tijdelijk opslaan. Omdat het om enorme hoeveelheden gaat zijn batterijen vooralsnog geen oplossing. Volgens groene denkers is waterstof het ideale middel hiervoor. Wat je niet te horen krijgt is, dat bij de omzetting van stroom naar waterstof, en weer terug, het grootste deel verloren gaat aan omzetverliezen. Men rekent voor de keten - omzetten in waterstof, comprimeren, opslaan in tanks en daarna weer terug omzetten in stroom - op een verlies van ruim twee derden van deze energie. Dus hebben we nog meer windturbines nodig om deze verliezen te compenseren. Als we 25% van de opgewekte stroom rechtstreeks kunnen gebruiken, dan moeten we voor de rest 2/3 verlies compenseren. Er blijft dan ongeveer 40% (?) over, dus het benodigde aantal windturbines stijgt dan naar - 2,5 x 9680 - 24.420 windturbines. Benodigde oppervlakte hiervoor: iets meer dan 150 op 150 km (blauwe kader). Tot nu toe hebben we alleen gekeken naar het vervangen van de hoeveelheid benodigde elektriciteit. Er wordt echter ook heel veel andere energie gebruikt: gas om woningen te verwarmen, olie om benzine en diesel van te maken voor het vervoer etc… Al deze energievormen bij elkaar zijn maar liefst 84% van ons totale energieverbruik. Als we dit ook allemaal CO2-loos willen opwekken hebben we nog een keer ruim 6,43 keer meer windmolens nodig en komen we aan het astronomische aantal van - 6 x 24.420 - 157.000 stuks en dat neemt een oppervlakte in beslag van 400 op 400 km (rode kader).U ziet dat daar voor zelfs in het Nederlandse deel van de Noordzee onvoldoende ruimte voor is. En dan hebben we het nog niet gehad over de astronomische kosten van deze 157.000 windturbines. Eén windturbine zoals gebruikt in deze berekening kost ruwweg - inclusief grond en plaatsing - rond de 5 miljoen euro ( jaren terug, prijzen nu omhoog! ). Bij elkaar zou dit dus een investering vergen van bijna 800 miljard euro, nog zonder de installaties om waterstof te maken en op te slaan en de energiecentrales om er later weer stroom van te maken en nog zonder het enorm te verzwaren elektriciteitsnet om al deze stroom naar de gebruikers te brengen. Ter illustratie: één knooppunt op zee met de ondergrondse kabels om stroom aan wal te brengen kostte kortgeleden (dus ondertussen al een paar jaar geleden) 7 miljard euro. Dus er komen nog enige miljarden bij.” Wilt u dit aanschouwelijk bekijken: ‘De onmogelijkheid van windmolens’ van Jan Smelik op YouTube, link hierboven.


De windmolenparken die binnenkort in de Noordzee gebouwd zullen worden, zijn nu nog vrij bescheiden van omvang, en de effecten op wind- en zeestromingen, golfbewegingen en neerslag zijn nog niet zo groot. Maar men gaat er van uit dat windmolenparken binnen 20 jaar moeten voorzien in een belangrijk deel van de elektriciteitsbehoefte. Zo streeft de Nederlandse overheid naar in totaal 6000 megawatt aan offshore windenergie.


,,De mogelijke omvang van het windpark zou 10.000 vierkante kilometer kunnen bedragen: een strook van 150 kilometer noord-zuid en 60 kilometer oost-west, aan de westzijde begrensd door het Engelse Continentaal Plat en aan de oostzijde door een 30 kilometer brede open zone langs de Nederlandse kust.'' In dat gebied zouden vijf- tot tienduizend windmolens met elk een vermogen van vijf megawatt geplaatst kunnen worden. In het uiterste scenario is in 2050 een kwart van de Noordzee volgebouwd met draaiende kolossen, voorspelt het Planbureau voor de Leefomgeving. Je kan je afvragen in hoeverre de bestaande wetgeving op natuurbescherming en dergelijke wel wordt gevolgd. Ik overloop even de juridische kant van het windmolen-verhaal in België. Ik ben uiteraard geen jurist, en kan me voorstellen dat dit gecompliceerder ligt, dan we ons maar al kunnen voorstellen, maar ik merk wel, dat het beleid daarin behoorlijk creatief tewerk is gegaan.


Net zoals bij het covid-dossier is de enige regel: “nood breekt wet”.

Uit een arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie blijkt, dat bijna alle windmolen-projecten in Vlaanderen gezet zijn, zonder geldig plan-MER (Milieueffectrapport). De windsector voelt zich blijkbaar niet geroepen om daar rekening mee te houden maar schrijft gewoon zijn eigen wetgeving. Zij staan boven alles en hun activistische rechters helpen dit doordrukken.

De sokkels en pylonen plaatst men gewoon in agrarisch gebied, al dan niet met landschappelijke waarde. Ook de nabijheid van luchthavens is geen bezwaar, denken we maar aan het polderproject in België en de Oostendse luchthaven. Onder het mom van ‘algemeen belang’, worden de regels van ruimtelijke ordening en de bestaande milieunormen nergens getoetst. Omdat gemeenten ook wel beseffen dat ze, door dit juridisch drijfzand, in een rechtsonzekere situatie terecht komen, omzeilen ook die nu de strenge milieuwetgeving, door windmolen per windmolen te vergunnen. Met volledige steun van de politiekers. Robrecht Bothuyne (CD&V) verdedigde de exploitanten: ‘Het is belangrijk om rechtszekerheid te geven aan de exploitanten van windenergie installaties.’ Willem Frederik Schiltz (Open VLD) zegt letterlijk: ‘Door het arrest dreigen al die windmolens, die al gebouwd zijn, of die vandaag al een vergunning hebben, niet meer vergund te zijn en dus te moeten worden stilgelegd. Dat is natuurlijk niet de bedoeling want daarmee implodeert in één klap de hele windindustrie, en dat is niet echt wat we willen...’. U leest het goed: “dat is niet echt WAT WE WILLEN”.


Juridisch gevolg: de Raad voor Vergunningsbetwistingen weigert vergunningen te vernietigen en de Vlaamse overheid blijft ondertussen vergunnen. Duizenden windturbines worden voor onbepaalde duur geregulariseerd en dit zonder enige wettelijke vergunning.


Ook onze Noorderburen, doorgaans ronduit vitterig op die zaken, gaan er met de grove borstel doorheen. In Amsterdam wordt gezocht naar mogelijkheden, voor plaatsing van windturbines, met een hoogte van 146 tot 200 meter, op een afstand vanaf 350 meter van bewoning. Nochtans blijkt uit een veel besproken Deense studie (The Danish Wind turbine Study) dat de gezondheidsrisico’s voor mensen in de buurt niet onbestaande is. Gemakshalve haalt men dan het lage percentage problemen aan, maar dat lijkt me volgens het beschermingsprincipe niet correct.

Zijn we dan niet verantwoordelijk voor de gezondheid van elk levend wezen?

Alle dieren zijn gelijk, maar sommige dieren zijn meer gelijk dan andere.


Er is natuurlijk ook gigantisch veel geld mee gemoeid, en dan kan alles. In een Knack-artikel van Jean-Marie De Decker (juli ’21), kon ik lezen, dat dit voor de plaatselijke grootgrondbezitters gewoonweg de kip met de gouden eieren is.

Eén hectare landbouwgrond wordt verkocht aan drie tot vier keer de marktprijs (€150.000). Maar als je die grond verpacht dan ben je nog slimmer én beter af. Dan krijg je jaarlijks tot 40.000 euro per MWh vermogen van de turbine, én een premie van 60.000 euro bij de aanvang van de bouw ervan. Zei u niet, dat wind gratis was?


Ook in Duitsland wordt de milieuwetgeving overtreden. Ook hier is aan de ‘Wet duurzame energie’ toegevoegd, dat windenergie het algemeen belang dient. Dus dat betekent dat ik geen rekening hoef te houden met milieu effecten rapporten?

Trouwens ook niet meer met de richtlijnen voor bescherming van vogels. U voelt wellicht zelf wel al aan, welke dreiging windmolens vormen voor de biodiversiteit. Een voorbeeld:

Al tien jaar is de aanleg van de A20 in Sleeswijk-Holstein stilgelegd vanwege mogelijke hinder voor vleermuizen.

Dacht u dat dit een argument is, om de bouw van windmolenparken stil te leggen?

Meer daarover vindt u in het boek “Die große Energiekrise” van Fritz Vahrenholt.


In het volgende artikel ga ik verder in op de slachtoffers in het luchtruim.

We beschermen de biodiversiteit zegt u?

U zal versteld staan…


Luk Adang


1.417 weergaven4 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven

4 comentarios


Ik hoop oprecht dat mensen niet blind de cijfers geloven die u hier neerschrijft. Het is tenekrullend om te zien wat voor scenario’s u beschrijft.


sinds 2020 heeft iedere offshore windmolen een vermogen van 8MW, dit jaar verwacht men de eerste operationele windmolen van 15MW. Er zijn er op komst van 18MW de huidige 2500MW offshore is goed voor 7% van de elc-consumptie. Met 1000 nieuwe offshore windmolens dek je dus 50% van je hele elektriciteit svraag. Met nog een beetje extra zonnepanelen, het vervangen van oude installaties door nieuwe en een kerncentrale in Borssele is de Nederlandse elektriciteit 95% CO2 vrij. 1000 offshore molens, that’s it.


u bent trouwend de enige ‘expert’ ooit die ik een volledig energiesysteem heb weten…


Me gusta
Contestando a

en dan een waterpomp diei n Duitsland 12.500euro moet gaan kosten met heel veel elektrisch gebruik en lawaai succes ermee

Me gusta

Luc bedankt voor de uitleg, ik vind het verschrikkelijk die windmolens die de natuur en de dierenwereld (vogels)vernietigd alsook al de rest. Ze volgen volledig het programma van Schwab en C°. We mogen zeker niet blijven wachten en moeten verder gaan met te streven naar onze vrede en vrijheid. En protesteren tegen al die domme en serige windmolen parken. Groeten

Me gusta

Dacht dat ik van veel op de hoogte was doch dit is misdadig ,je voeld de druk van het WEF en de klimaat egoisten op deze volksverlakkerij van puppies

Vanuit onze stoel gaan we het niet redden, opstaan en onze schreew laten horen voor nu en onze kinderen.....nondedju

Luk thans en blijf ze op hun weke hielen zitten. We hebben geen onbetaalbare en landverwoestende molens nodig

Me gusta

Met uw kleine steun blijft deze website online zonder reclame

Doneer een bedrag naar keuze. Met €1 euro zijn wij al enorm tevreden.

Dankjewel voor uw steun!

bottom of page